میدانی  خسته ام ...

با نگاهت دستانم را بگیر 

   ولی

   به من دست نزن !

هنوز جای زخمهایم پر از چرک نامردی است !!!

اما نگاه تو مهربان است و مطمئن

آرامشم باش ...

 زمین و آسمان که می ترسم
                       رو بر می گردانم از خودم
                               فراری می شوم از من
                                   پناه می آورم به تو
                با تمام دلخوشی های کودکانه ام
                       به هوای امنییتی که زاده ی
                                   حضور توست تنها.
                 یخ میزنم از سردی
                 ترانه های بی صدایت.
                 انگار که طرد شده باشم از دنیایت
       سرم به سنگ می خورد از پناهنده شدن 
                                    به مهربانی آشنایت
                              صدای دلم را می شنوم
                       تَرَک تَرَک می پیچد در گوشم.
                منم که جا مانده ام از تو
                               می ترسم از آشفتگی
                               پس کوچه های ذهنم.
                گم می کنم خودم را
             میان دنیایی که این همه تاریکی اش
                                       سهم من نیست
                       جا می مانم از خودم
                     سری که به سنگ خورده
                  فرمان ایست می دهد به دلم 
                          تا بداند که پناهی نیست
                                  دلم دل دل می کند...
                 دلی که سَرِ به سنگ خوردن ندارد!

*****************************************************

پ ن۱: خیلی وقت بود میخواستم در اینجا روتخته کنم حتی تصمیم گرفتم حذفش کنم عادت ندارم چیزی از گذشته رونگه دارم اما اینجا رو با یه حس متفاوت ساختیم می گم ساختیم چون من تنها نبودم ...اینجا رو با یه دوست عزیزی که حتی نه چهرشو دیدم نه صداشو شنیدم از نزدیک .... ساختیم حالا مدتهاست که ازش خبری ندارم حتی ایمیلشو هم گم کردم ونمیدونم الان کجاست وچی کارمیکنه ....اما شهیار عزیز بخاطر همه نصیحتات وهمه دلداریات وهمه چیزهای خوب دیگه ازت هزار هزار بار ممنونم....وارزوی موفقیت رو توزندگی دارم

پ ن ۲: از همه عزیزانی که تو این مدت به این وبلاگ سر زدن چه کامنت گذاشتن وچه نذاشتن تشکر میکنم اگر با نوشته هام باعث ازار کسی شدم عذرخواهی میکنم .....

پ ن ۳ : اینجا جایی بود که هروقت تنها میشدم حرفامو مینوشتم وسبک میشدم ....با تک تک کلماتش گریه کردم خندیم وزندگی کردم

پ ن۴:

زخمهایم را خورده ام دیگر جایی برای زخم ناخورده نیست !

دردهایم را کشیدم ولی هنوز جای زخمی عمیق در من میسوزد...

با تنی زخم خورده و بال و پری سوخته

       ولی

                     آزادی زیباست !

1.

دیده ای یک وقتهایی میگویی دیگر عمرا این کار را بکنم.. یا اصلا امکان ندارد دو باره این کار را تکرار کنم... هنوز دو ساعت نگذشته که همان کار را می کنی... یا فردایش اتفاقی می افتد که دوباره آن کار را تکرار میکنی... آنوقت چه حسی داری؟.... و نقطه مقابلش...دلت یه چیزی را می خواهد... با خودت قرار گذاشته ای که این کار را بکنی... منتظری... اما اصلا پیش نمی آید... الان چه حسی داری؟....

2.

به تو حق میدهم... اگر من هم جای تو بودم شاید همین کار را میکردم...

 3.

نمی دانم تو به چه اعتقاد داری

         به نقش قهوه

         به پیش بینی، به بازی های بزرگ

        به قصه شاه پریان

        ...

        اما می دانم من به چه اعتقاد دارم

        به باورهایم  

        و چشم هایم.  

4.

دیگرانتظاری نمی کشم... هر وقت که بخواهد می آید... چه به آن فکر کنم چه عین خیالم نباشد....

 همه چیز تمام شد... نه آن طور که فکر میکردم اما تمام شد.... حالا دیگر مطمئنم که اشتباه نکردم... حالا دیگر مطمئنم که عذاب وجدانی نمی گیرم.... حالا دیگر هیچ تردیدی ندارم....

ساده است ستایش گلی

خوب نیستم ، انگار ته دره ای عمیق سقوط کرده ام نای بلند شدنم نیست حتی نای زاری چشمهایم را میبندم جسمم را همانجا رها میکنم تا روحم ازاد شود

ذهنم برمی گردد به عقب ، یاد چشمان تو افتادم بعد از یکسال ونیم مقابلم نشسته بودی

هنوز هم مثل سابق از نگاه کردن به چشمهایم طفره میرفتی نگاهت میکنم ، دستهایت را میگیرم

همانطوری هست که همیشه بود ومن عاشقشان بودم همانطور گرم همانطور مهربان همانطور صمیمی

چقدر ارزو داشتم که یه روز سرزده دم خانه مان بیایی وچقدر این ارزو دیر براورده شد

اضطراب وجودت را حس میکنم اما من ارام هستم درست مثل قربانیی که به مسلخ میرود

میخواهم همه لذت یک ساعته حضورت را بدون اضطراب ،بدون ترس ، بدون دلهره

حس کنم و طعمش را بچشم

وبعد دوباره خداحافظی میدانم این بار نباید چشم انتظار بمانم چون تمام شده است

ارزویی که باید چند سال قبل براورده میشد اما نشد و چقدر زود دیر میشود

پاییز قرار بود فصل دیگری باشد رنگ دیگری داشته باشد قرار بود پر باشد از خنده از شادی

پر باشد از ارزو

چقدر سخت شده ام ، چقدر از خودم بدم میاید ، چقدر ....

گفتن چه دردی دوا میکند ، بگذار بماند پیشترها فریاد میزدم

اما اکنون دردرونم میشکنم ارام بغض میکنم .

مهر پر بود از روزهای قشنگ  اماابان پر شداز درد خدا اذر را بخیر کند

فکر نمیکنم دیگر به این زودی  قدرت ایستادن دوباره را داشته باشم

*******************************************

پ ن : ۲۵ و ۲۶ مهر یکی از بهترین روزهای عمرم بود

 ۲۶مهر داداشم برگشت

دارم تسلیم می شوم : به سکوت به سکون به مرگ
هیچ کاری از دستم
برای دلم
بر نمی آید
وآنقدر ناتوانم
که انگار مرده ام
شاید تو با تمام حجم حضورت
برای من با اینهمه دلتنگی
تنها بهانه ای شدی که به یادم بیاورد
من مرده ام
...
چرا مرا نمی بینی؟
من مرده ام؟

--------------------------

پ ن : اوضاع ذهنم خرابتر از اونچیزیه که فکر میکردم

شعری برایم بنویس                                          

لبریز عشق پر از تکرار دوستت دارم

ودوستم بدار و بمیر برایم شقه شقه شو خاکشو غبار شو

تا من سرگردان از کنارت بگذرم و گاهی حتی به گوشه چشمی

نیندازم

شعری برایم بنویس خیس و سرشار از باران از اندوه نداشتنم

و در بی قراری نبودنم

می خواهم انتقام عشقم را با عشق بگیرم

می خواهم انتقام بی قراری هایم را در بی قراری هایت بگیرم

می خواهم انتقام مردنم را در مردنت بگیرم

دوستم بدار که من هنوز عاشقم و تو هنوز

باور نکرده ای.....

----------------------------------------------------------------------------

پ ن : دوست داشتم یکی از وسط اسمون میافتاد وسط

زندگیم از ته و توی همه چیزم خبر داشت تا مجبور نبودم برای شناختش و شناختنم

ماهها و شاید سالها وقت بذارم

کسی که اونقدر عاشقم بود ودوستم داشت که بدون من میمرد

...

پ ن : خیلی دلم میخواد کسی منو فقط به خاطر خودم دوست داشته باشه

فقط خودم

پ ن : پاییز رو دوست دارم چون برام هزار تا خاطره داره

ازکودکی تا نوجوانی و حالا جوانی

هر کسی هم بگه پاییز فصل غم وغصه است

بیخودی گفته

رسیدن پاییز برهمه مبارک

خوب این اخرین کاری بود که باید انجام میدادم

بسیار تلاش کردم که این جونه ساقه شکسته عشق رو

سرپا نگه دارم اما نشد .... او نیز نخواست .... او نیز ترجیح داد

در سکوت وتنهایی خویش غوطه ور باشد...

بسیار تلاش کردم که عاشقیم را اثبات کنم.........

اما اونیز به پای بچه گیم نوشت درست مثل سنگ صبور

نفهمیدم چرا خوب بودن ..... مهربانی ..... دلنگرانی .....

با عشق اوج گرفتن را..... شادمانه زیستن را ....

همه و همه را بچه گانه واحمقانه خواندن

چه شبهایی که بیدار ماندم وخدا را التماس کردم...

اما نشد .... و این اخرین تلاشم برای عشق بود

حال قلبم را چال میکنم برای ابد .. برای همیشه

ومن نقش بازی خواهم کرد برای هر انکس که دوست دارد این تئاتر

عاشقانه برایش خواه رقصید اما با قلبی از سنگ ...

وحتی عاشقانه خواهم مرد برایش اما با روحی پوسیده ومرده ...

او نیز صداقتم را باور نکرد

واین یعنی اتمام

پایان.

 *******************************

پ ن :

خدایا اخرین دعا وخواستم رو ازت خواستم

حتی نذرمو هم ادا کردم اما افسوس تو ....

پ ن :

فردا دارم میرم کرمانشاه بلاخره دلم طاقت نیاورد

میرم که عزیزترین و بهترین داداشی دنیا رو ببینم

بغلش کنم و یه دل سیر ببوسمش

درست مثل اونوقتا که ..........

پ ن :

اقای عزیز دیگه هیچ وقت مزاحم شما نمیشم

اینجا نوشتم که یادم بمونه

گیرم بازم بیایی از عاشقی بخونی

گیرم تا دنیا دنیا ست بخوای پیشم بمونی

منو به کی فروختی اون از ما بهترون بود

می ایی بیا غریبه حیف که دیگه خیلی دیره

حالا که خاطراتت یکی یکی می میره

کی گفته بود که تنهام وقتی تو رو ندارم

بازم می گم بدونی منم خدایی دارم

برگشتی اما انگار تو باختی توی بازی

غرورتم شکستن به چیت داری می نازی

---------------------------------------------------------

پ ن : مدتیه که مدام این ترانه رو دارم برای خودمم زمزمه میکنم

پ ن :

صبح ها
غروبها
شبها
چقدر دلم برای دوست داشته شدن تنگ می شود...
روزهای تهی ست
و بیش از اینها صبور باید بود
چه! خوب میدانم
تابستان فصل من نیست.

------------------------------------------

 پ ن :دوباره فصل انگور ها شد اما امسال هم نیستی که مزه شان را بچشی

قولم را هنوز فراموش نکردم سهمت را کنار میگذارم که شاید روزی ....

پ ن : از وقتی که برادر به سربازی رفته تمام دیوار های خانه مان مرا وروحم را زیر دندانهایشان

میجوند ومن فقط به تماشای فروپاشی این جسم پوسیده نشسته ام

کسی نمیداند من تا چه اندازه برادرم را می پرستم

کسی نمیداند من بهترین همبازی کودکیهایم و بهترین قصه گو ...بهترین همراز....بهترین شنونده رازهایم را رهسپار  تا مرد شود وشاید مردیش را به همه ثابت کند غربت کرده ام

کسی نمیداند من این روزها چگونه تنهاییم را میجوم

پ ن : داداشی موبایلت روی میزت جا مونده گاهی وقتا میرم وچکش میکنم

وبلند بلند همان جمله ای رو که همیشه به موبایلم دست میزدی تا دزدکی گیمش بازی کنی رو میگم میدونم (موبایل یه وسیله شخصیه) رو تکرار میکنم و میبینم هیچ خبری نیست

اگه بدونی اندازه این سه روز چقدر بیتابی کردم کاش زودتر پاییز بیاد با اومدنش تو هم برمیگردی

پ ن : تازه فهمیده ام چقدر قبلا قوی بوده ام اما حالا ...

این روزها بدترین روزهای بدون توست.
نمی‌خواهم بدانم سال پیش همین موقع‌ها کجا بودم و چه می‌کردم.
اصلا نمی‌خواهم. تو فکر کن فرار می‌کنم. تو فکر کن می‌ترسم.

 فکر کن چقدر عاجزم که هنوز به تو فکر می‌کنم.

اما با از دست دادن تو انگار خانواده‌ام را هم از دست داده‌ام.

 انگار که اصلا نیستند. انگار که اصلا از اول هم نبوده‌اند و من نمی‌دیدم.

چه عیبی دارد بعضی وقت‌ها بترسم.

چه عیبی دارد حسابگر باشم. یا برای خودم قوانین سختی بگذارم.

 آدم‌ها اگر قوانین سخت دست و پاگیرشان نباشد بعد از مدتی به پوچی می‌رسند.

باید به خودت سخت بگیری. این را همین چند وقت پیش فهمیدم.

 وقتی دیگر نمی‌دانستم با تنهایی‌ام چه کنم. بگذار به حساب اینکه می‌ترسم.

گریه می‌کنم بعضی شب‌ها. اما مهم نیست.

بگذار سوگواری کنم برای تو. 

یکی می‌گفت: هر از دست دادنی سوگواری مخصوص خودش را می‌خواهد. باید دوره‌اش بگذرد.
دارم دوره‌اش را می‌گذرانم اما حالم خوب است.
بگذار همه هر چه دلشان می‌خواهد فکر کنند.

بگذار بگویند چه بی‌احساس است و چه سخت.

بگذار راحت برای خودشان داستان ببافند و لذتش را ببرند.

بگذار فکر کنند فراموش کرده‌ام تو را، آن حادثه را! اما نکرده‌ام که!
تو که می‌دانی. تو که می‌فهمی. نمی‌فهمی؟

یکی میگوید : تو قوی هستی روح بزرگی داریُ

 تو سخترین ها را تحمل کردی چیزهایی که کسی نمیتوانست نصفش را از سر بگذراند

حس میکنم دیگر توانی برایم نمانده دیگر بیشتر از این نمیتوانم صبرم تمام شده

خسته ام...... خیلی خسته ام

درست مثل تو که خسته ای .....

مثل تو که این روزها پریشانی.....

مثل تو که بی پناهی درست مثل من ....

مثل تو که سرگردانی درست مثل من .....

دنبال یه  اغوش گرم و امن ومطمئن میگردی که فقط ارامش باشد که فقط سکوت باشد که فقط نفس گرم باشد که نیست

همه جا رو که نگاه کردم همه جا را گشتم نبود

ومن درتنهایی خودم سخت گریستم برای تو برای خودم

برای دردی که وجود هردویمان را مثل خوره میخورد

من میفهمم خوب هم اما نمیتوانم کاری بکنم دستانم بسته است

روزهای پاییزی امسال بدترین روزهای نبودنت خواهد بود

*********************************

پ ن : دلم از همه این دنیا یه بغل گنده با ارامش میخواد کسی سراغ دارد؟!

چه خوب,
نقشم را
به من آموخت
عشق ِ خاکستری ِ تو
...
عریان میرقصم
با سایه‌ی تردید
عاشقانه
هر شب...
و تو هیجان زده
تماشا و... تحسینم میکنی
...
میدانی؟
به عشق ِ هیجان و کف زدنهای تو
اگر بخواهی
برایت عاشقانه با مرگ هم میرقصم

------------------------------------------------------------------

پ ن:آنقدر پریشانم
که
نمیدانم
دارم میخوابم
یا بیدار شده ام
؟

بی آنکه بدانی

خیال من اینگونه از تو نمیگذرد

نمیتواند بگذرد!

این جذر و مد به ناگاه

دیوانه ام می کند..

********************

بعد از روزها عصر گوشیمو دراوردم و شماره رو از حفظ گرفتم با اینکه قبلا سیوش کرده بودم اما نرفتم توکانتکت های موبایلم مطمئن بودم جواب نمیده اما نمیدونم چرا یه حس وادارم کرد که شمارشو بگیرم هنوز اخرین اس ام اسش یادم بود که دیگه نمیخوام وقتی گوشیمو نگاه میکنم اسمی از تو ببینم شاید اون موقع از روی عصبانیت نوشته بود ولی مدتهاست که ذهنم رو درگیر کرد وقتی صدای بله گفتنش رو شنید انگار از خواب هزار ساله پاشدم به دروغ گفتم خوابتو دیدم که مریض شدی خواستم حالتو بپرسم خندید گفت نه دلت تنگ شده واقعیت اینه با خنده گفتم نه و حرفهای تکراری گذشته وقتی قطع کردم مدام با خودم کلنجار رفتم که چرا زنگ زدم ؟ چرا نتونستم سر قولم وایستم از عصر تا حالا دلگیرم از همه و بیشتر از خودم انگار غم همه دنیا رو ریختن تو دلم کاش زنگ نزده بودم نمی دونم فقط خیلی از این روزهای یکنواخت و تکراری خسته ام

*************************************

پ ن : عجیب منتظر پاییزم گرچه از تابستون هنوز دو ماه مونده اما دلم میخواد زودتر پاییز بیاد شاید ......

پ ن بعدی: خدایا من نذرامو دونه دونه دارم ادا میکنم فقط هم دلم میخواد دلمو به تو خوش کنم گرچه خیلی چیزها از این ور و اونور میشنوم دلیل بر نشدن خواسته من اما من فقط به تو وقدرت تو ایمان دارم خواهش میکنم من روسیاه رو ناامید نکن

پ ن بعد بعدی : امام رضا هنوز جواب نامه من رو ندادی یادم نرفته هنوز منتظر معجزه هستم ....

پ ن بعد بعد بعدی: بیمنظور بدون مخاطب خاص

امشب که دلم غم داره
امشب که تورو کم داره ،
امشب که به تو محتاجم
از تو خبری نیست ...
امشب که دلم شکسته
چشم به راهت نشسته
بیا که غیر از عشق تو عشق دگری نیست...

امروز روز تولدم بود

یه روزی که با همه روزهای دیگه ام فرق داشت یه مهمونی کوچیک گرفتم اولین واخرین بار

حالا شدم ۲۵ ساله‌‌با‌‌ کلی ارزو و هدف تو دلم و یه زندگی که گاهی وقتها بدجوری نشیب و فراز داره اما هنوز زنده ام هنوز امیدوارم

امروز قشنگترین روزم بود و بهترین هدیه ها رو از بهترین دوستای دنیا گرفتم

******************

پ ن : با اینکه ادرس اینجا رو نداری ولی اس ام اس ات بهترین هدیه ای بود که گرفتم دلم میخواست بدونی برام خیلی با ارزشی وکلی از شادی پیغامت گوشیمو بوسیدم

پ ن بعدی : حس میکنم زندگی رو دوست دارم با همه سختیها ومشکلاتش

پ ن بعد بعدی : میخواستم برم اعتکاف نشد برای همین نذر کردم این سه روزه رو روزه بگیرم

یه حاجتی از خدا بخوام ببینم تا چه حد می خواد بزرگواریشو نشونم بده