این روز ها اما
خورشیدم زرد و چرکین
رنگ ِ پرواز
تاریک و سیاه
از اشتباه می ترسم
از سوختن واهمه دارم
امیدم کمرنگ
آرزویی بزرگ در دلم نیست
شوق پرواز در وجودم مرده
عاشق کسی چیزی نیستم
به راستی که زیستن ته کشیده
کارم شده تنها نصیحت شما
قدر لحظه ها ٬ ثانیه های عشق و رزم را
عزیز تر از جان بدارید
|